Het Rotterdamse Roleplayers Gilde Forum Index Het Rotterdamse Roleplayers Gilde
Where knowledgeable wizards of escapism dwell.
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   GebruikersgroepenGebruikersgroepen   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen 

Paridaeza online: Tzum
Ga naar Pagina Vorige  1, 2, 3, 4
 
Plaats nieuw bericht   Dit onderwerp is gesloten. Het plaatsen of bewerken van berichten is niet mogelijk    Het Rotterdamse Roleplayers Gilde Forum Index -> Roleplaying
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Lairnaedon
Cake


Geregistreerd op: 27-9-2004
Berichten: 968

BerichtGeplaatst: Do Feb 22, 2007 3:49 pm    Onderwerp: Reageer met quote

De geluiden van het gevecht breken los. Tzum zou zijn eigen apocalypse meemaken, dat wist de gespierde, bebaarde man zeker. Hij schuilde in de kelder van de smidse, wachtend op het eind waar hij nu al geruime tijd naar verlangde.

Geen stemmen meer, geen getouwtrek aan zijn ziel. Gewoon doodse stilte. Het licht had hem verlaten en hij had geen reden meer voor zichzelf om nog te leven.

Hij zat op een simpel bed, op een matras gevuld met het stro van een van de boeren zijn land. Onder zijn bed, in een koffer, was iets verborgen. Zijn wapen uit een tijd niet al te lang geleden, al leek het eeuwen sinds hij het voor het laatst had gebruikt. Een eenhands hamer met een lange, dunne steel en een afgestompte, ruitvormige, stalen kop.

Onmenselijke kreten. Orcs? De orcs uit het westen. Dodelijke gevechtsmachines, woest en onbegrensd in hun kracht. Als de dorpelingen zouden zijn afgeslacht als varkens in een slachthuis, dan zouden ze komen en ook hem zonder pardon onthoofden.

Het werd stil, de geluiden van het gevecht staakten. En toen... het gejuich van mensen. Hoe?

Garth Gibson, voormalig Ridder van de Abdij van Sint Parstijn, zoon van Gilbert, een rijke handelaar uit de oude wereld, voelde plots zijn tatoeage weer branden op zijn rug.

Er heerst kwaad in het nieuwe land. Kwaad dat niet kon worden verijdeld. Garth zou het laatste beetje van zijn ziel geven om hier tegen te vechten. Zijn ware roeping. Niet het licht, maar de Verdelging.

Een druppel viel op zijn voorhoofd. Hij keek omhoog en sprak samen met een zware stem:
"Vernietig alles dat kwaad is, zodat het goede kan gedijen!"

Garth opende zijn koffer...

--------

Eenmaal buiten merkte Garth op dat er vreemden bij waren. Met zijn donkere kledij weer aan, en zijn hamer in zijn rechterhand, voelde hij zich weer krachtig. Hij krabde aan zijn woest uitziende, bebaarde kin. Urthar zou wel raar opkijken dat "die grote jongen" toch wel komt kijken. Hij weet van niks...

Maar Garth moest zelf ook even raar opkijken.... "Carrick?"
_________________
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail MSN Messenger
Lady M.
Leenheer


Geregistreerd op: 28-9-2006
Berichten: 76
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: Za Feb 24, 2007 12:06 am    Onderwerp: Reageer met quote

Snel wend ik het paard achter het laatste monster dat wegvlucht. Gewone dieren zou ik in deze situatie laten gaan, maar de iets wat intelligentere wezens, kunnen van alles beramen om terug te slaan. Wie weet hoeveel soortgenoten er klaar staan om te hulp te komen. Ik spoor het paard aan voor zijn laatste krachten. Mijn laatste krachten als ik zo naar het wond op mijn been kijk.

Ik pak een pijl uit mijn koker. Mijn voorraad raakt langzaam op, hoeveel ik nog over heb, weet ik niet, geen tijd om nu na te tellen. Ik leg de pijl aan in de boog en buk me als een jockey. Zo vang ik de minste wind en kan het dier zo snel mogelijk de achtervolging aan. Daarna roep ik de energie op. Ik moet me tot het uiterst concentreren vanwege de nabije uitputting. Ik weet dat ik nog wat magie kan benutten, maar het is zolang geleden dat het mijn alleruiterste vergt.

Na een korte tijd, gloeit het lichte weer op achter mijn ogen. Langzaam haal ik de pijl langs mijn adem. Kleine wolkjes kringelen langs de schacht als ik de woorden spreek.

"flayuprineh, fula bar..."
De pijl ligt vol ongeduld in de boog te wachten om gelost te worden, terwijl mijn ogen het gebied afzoeken naar de laatste vijand.
_________________
KYS Ma-Ray

Credendo vides...
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage MSN Messenger
Karma
Supreme Grandmaster


Geregistreerd op: 11-9-2005
Berichten: 1741
Woonplaats: Dordrecht

BerichtGeplaatst: Za Feb 24, 2007 6:40 pm    Onderwerp: Reageer met quote

Op het pad staan nu alle dorpelingen verzameld, een eebtje van de schrik aan het bekomen en de redelijk goede afloop vierend, de wachter op het pad en de man met dce hooivork zijn echter wel aan verbinden toe , net als Carrick en de rest met verwondingen.

Vanaf het pad komt een nieuw persoon aangelopen, een beetje een zonderling in het dorp. Enige weken geleden kwam hij aan, zonder veel geheugen van hoe hij in Paridaeza is gekomen.

Fugius rent door de struiken, de orc kijkt achter zich en kijkt verbaast op als hij zijn achtervolger ziet. Af en toe laat hij een tak zwiepen. De orc is een ervaren woudloper, behendig over greppeltjes heen springend, langs bosjes en over lage struikjes springend. Je wordt hier en daar geraakt door de zieoende takken, ook schrammen van doorns. Echter je bent zelf ook ervaren en slanker en sneller dan je prooi, langzaam nader je en weet hem te benaderen. Op een open stukje draait het wezen zich oppeens om en met getrokken sabel springt hij je tegemoet. De orc is sluw en weet je een beetje te verassen met deze actie, een houw laat een bloedige wond op je arm achter. Nu is het echter jou beurt en het belooft niet goed af te lopen met de orc.

Tethoril spoort het paard aan, op een vlakte zou het binnen mum van tijd de orc renner ingehaald hebben, echter het bos blijkt veraderlijk, struikjes, boomwortels, greppels en de bomen en takken, maken je het erg lastig. Je volgt, maar weet : te snel, zou alleen uitlopen op een gebroken been van het paard. Dan zie je Fugius en de orc op een open plek staan, de orc valt aan, en verwond Fugius, helaas staat Fugius te veel in de weg om een veilig schot te kunnen lossen.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Vincere
ir.


Geregistreerd op: 18-5-2004
Berichten: 2363
Woonplaats: Zoetermeer

BerichtGeplaatst: Za Feb 24, 2007 7:29 pm    Onderwerp: Reageer met quote

Carrick sprint door de velden, alsof zijn heilige symbool hem vleugels heeft gegeven. Dan hoort hij het gejuich in de verte, en maakt er uit op dat het gevecht voorbij is. Hij zoeft tussen de bomen door, en ziet op het pad de dorpelingen staan, rondom een aantal dode orcs. Hij hoort een pijnlijke maar hoopvolle kreet een stukje het pad af, en herinnert zich dan de gewonde wachter. Hoewel de snelheid inmiddels lijkt weg te ebben, en Carrick daarmee zijn eigen pijn terug voelt komen, concentreert hij zich op de hevig bloedende man. Gewone geneeskunsten zullen deze man niet kunnen helpen. Op hoop van zegen roept hij zijn godheid aan, om de man zijn krachten terug te kunnen geven zodat hij eens te meer zich weer op het pad kan terugvinden. "Grote Fharlanghn, uw nederige dienaar vraagt uw hulp. Help deze goede man in zijn genezing. Ik voel dat hij nog niet aan het einde van zijn reis is, hij heeft nog vele wegen te gaan, en vele kruispunten om keuzes te maken."

Op het eerste oog lijkt er weinig te gebeuren, maar Carrick weet wel beter. Magie zit niet in mooie spreuken, felle kleuren en protserige effecten. Echte magie komt uit het hart, uit je geloof. De ademhaling van de man wordt rustiger, alsof hij in vredige slaap valt. Het bloeden wordt ook steeds minder, alsof een onzichtbare hand de wond dichthoudt. Dan schrikt Carrick op. Die stem.... dat kan toch niet? "Garth! Er was mij verteld dat je verdwenen was!" Een scheut van pijn doet hem echter weer aan belangrijkere zaken denken. "Geen tijd om daar nu over te praten. Deze man zal genezen als zijn geloof sterk is, maar hij moet hier nu weg. Zoek een paar sterke mannen om een draagbaar te maken."

Carrick probeert overeind te komen, maar zakt dan door zijn gewonde been heen. De vermoeidheid is hem teveel geworden, en de inspanningen van die sprints lijken hem nu in te halen. Hij strompelt een klein stukje naar voren, grijpt nog eens naar zijn been, en ploft dan met zijn gezicht in het zand. Langzaam glijdt hij weg, de duisternis in.....
_________________
Engineering: where the noble, semi-skilled laborers execute the vision of those who think and dream. Hello, Oompa Loompas of science!

Dulce et decorum est pro alea mori.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Wijlen Fandath Ryne
Good Lord


Geregistreerd op: 14-10-2004
Berichten: 2898
Woonplaats: in een naamloos graf

BerichtGeplaatst: Zo Feb 25, 2007 10:26 am    Onderwerp: Reageer met quote

Zo begint de groep aan de terugtocht naar het dorp, met de gewonden op geïmproviseerde brancards, nadat ze provisorisch verbonden zijn. Sommige dorpelingen sjouwen met buitgemaakte wapens, anderen slepen dode orcs met zich mee. Er wordt opgewonden gepraat, waarbij de heldendaden die ieder verricht heeft in detail worden beschreven.
_________________
"Fulminictus...Fulminictus....gauw! Geef me het toverboek!" riep de magier, alert als immer

Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Lairnaedon
Cake


Geregistreerd op: 27-9-2004
Berichten: 968

BerichtGeplaatst: Zo Feb 25, 2007 12:34 pm    Onderwerp: Reageer met quote

Garth ondersteunt Carrick, en biedt hem een klein beetje genezende energie. Genoeg om hem even een stootje te geven. Garth is geen bijzonder goede magische genezer, maar kan kleine wondjes nog net verhelpen.

Garth bekijkt de situatie en vraagt aan mensen wat er is gebeurd. Uit de heldhaftige verhalen van de mensen weet hij op te maken dat het gevecht wel erg chaotisch is verlopen. Iedereen vond zichzelf een held. Waarom ook niet? Voortaan zullen ze zelf sneller klaar staan om zich op een agressieve wijze te verdedigen tegen de kwade orcs. Dat is goed.

Garth loopt naar de onthoofde orc. De uitdrukking op het hoofd van de orc straalt voornamelijk één ding uit; ongeloof. Precies de uitdrukking die Garth zou willen zien. De blik op het gezicht van de orc spoort Garth alleen maar nog meer aan.

Het heilige licht dat ooit zijn pad verlicht is nu meer als een vaag gloeiende schaduw. Garth pakt het hoofd op, wikkelt het in zijn bedlaken in zijn kelderkamer. Vervolgens komt hij terug naar buiten om de goede mensen te helpen met de voor de hand liggende taken zoals het opruimen van de lijken, verzorgen van de gewonden en het sussen van de opgewonden mensen. Prioriteit nummer één op dit moment is om Carrick te assisteren. Naast een oude vriend is hij ook een kundig genezer. Het zou onfortuinlijk zijn om hem er nu niet bij te hebben. De gewonde soldaat kan ik bijstaan zolang Carrick buiten bewustzijn is.
_________________
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail MSN Messenger
Lady M.
Leenheer


Geregistreerd op: 28-9-2006
Berichten: 76
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: Do Mrt 01, 2007 6:36 pm    Onderwerp: Reageer met quote

Zonder het paard al te riskante bokkesprongen te laten maken, stuur ik hem bij om een goed schot op de ork te krijgen. Als ik eerst maar de ork kan uitschakelen, heb ik misschien nog wat kracht over om Fugius te helpen.
_________________
KYS Ma-Ray

Credendo vides...
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage MSN Messenger
Karma
Supreme Grandmaster


Geregistreerd op: 11-9-2005
Berichten: 1741
Woonplaats: Dordrecht

BerichtGeplaatst: Vr Mrt 02, 2007 11:51 pm    Onderwerp: Reageer met quote

In het bos keer de rust terug, de strijd is gestreden. Bewegende wortels vertsrammen, sommige trekken zich terug, anderen blijven krampachtig de orclichamen beethouden, hier en daar steekt nog een groen lichaamsdeel bebloed uit een groep boomwortels.

De vogels beginnen weer te fluiten, als de dorpelingen en vreemden het bos verlaten.
Fluiten, maar zachtjes en twijfelachtig, want nog steeds wordt de heuvel in schaduw ondergedompeld.

De enige overlevende wacht is genezen, maar bevind zich nu in een diepe genezende slaap. Carrick weet dat het beter is hem niet wakker te maken tot de morgen.

In het dorpje wordt echter feest gevierd, alle vijanden zijn overwonnen, de laatste doorboord en neergestoken door Tethoril en Fugius. De gewonden worden behandeld en alhoewel er verscheidene seriueze wonden zijn, zal iedereen het overleven. De genezende kracht van Carrick en Garth helpt ook, plus de feestmaaltijd doet eenieder goed.

Na het feest is de nacht gevallen en degene die het nodig hebben, zijn slaapgelegenheden aangeboden in de herberg...
waar éénieder ook slaapt midden in de nacht breekt het onweer los, bliksemflitsen, donderslagen en stortregenafgewisseld met hagel. Hagel midden in de zomer! ...
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Wijlen Fandath Ryne
Good Lord


Geregistreerd op: 14-10-2004
Berichten: 2898
Woonplaats: in een naamloos graf

BerichtGeplaatst: Za Mrt 03, 2007 12:25 pm    Onderwerp: Reageer met quote

Hagrim ziet er op toe dat alle buitgemaakte wapens verzameld worden, en doet een beroep op Urthar om ze op te slaan. Er kunnen nog meer aanvallen komen, en dan zullen we deze extra zwaarden en bogen goed kunnen gebruiken.
Op het feest laat hij zich het lokale bier goed smaken, maar drinkt toch veel minder dan anders. Hagrim maakt van de gelegenheid gebruik om zoveel mogelijk dorpelingen ervan te doordringen dat dit wel een mooi succes is, maar ook, dat de orcs waarschijnlijk zullen terugkomen met een grotere strijdmacht. Die mededelingen drukken misschien de feestvreugde, maar hij laat er geen misverstand over bestaan dat iedereen in Tzum zich vanaf morgen moet voorbereiden op de strijd die komen gaat.
_________________
"Fulminictus...Fulminictus....gauw! Geef me het toverboek!" riep de magier, alert als immer

Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Lady M.
Leenheer


Geregistreerd op: 28-9-2006
Berichten: 76
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: Za Mrt 03, 2007 12:58 pm    Onderwerp: Reageer met quote

Totaal uitgeput van de magische en lichamelijke ontspanning laat ik mijn hoofd in de nek van het paard rusten. Met veel moeite zou ik misschien nog wat magische energie uit te kunnen trekken voor wat genezing, maar op het moment weet ik niet of ik me daar beter van zou voelen of juist niet.
Ik stuur het dier de goede kant op en laat haar verder zelf haar weg en snelheid bepalen. Het paard is slim, ze weet de weg wel.
_________________
KYS Ma-Ray

Credendo vides...
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage MSN Messenger
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Dit onderwerp is gesloten. Het plaatsen of bewerken van berichten is niet mogelijk    Het Rotterdamse Roleplayers Gilde Forum Index -> Roleplaying Tijden zijn in GMT + 1 uur
Ga naar Pagina Vorige  1, 2, 3, 4
Pagina 4 van 4

Ga naar:  

Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001 phpBB Group

Chronicles phpBB2 theme by Jakob Persson (http://www.eddingschronicles.com). Stone textures by Patty Herford.