Vroeg me af hoe jullie spelers betrekken bij het maken van de campaign.
Maak je over het algemeen een campgaign inclusief wereld en karakters zelf, en zoek je daarna een manier om de spelers erin te integreren? Bedenk je de setting samen met de spelers en maak de de campaign custom naar de spelers? Bedenk je een begin en verweef je de spelers er daarna verder in?
Ik kan me voorstellen dat als spelers bijvoorbeeld heel graag een keer een ninja willen spelen, je daar een campaign omheenbouwt. Ik zelf vind het prettiger om in elk geval de setting te kunnen bepalen. Tenslotte moet ik de inspiratie kunnen vinden om een goeie game te kunnen maken. ALs m'n spelers een Japanse horrorgame willen spelen kan er beter iemand anders GM-en
"Stop! Jullie komen niet langs mij! Glupert heeft jullie snode plannen door!"
Ik denk dat het een van de belangrijkste dingen is om als GM niet alleen maar een verhaaltje te spelen, maar iedere sessie weer in te spelen op de specifieke karakters van personages. Als een quest door iedere willekeurige speler zou kunnen worden gespeelt, wat heeft het dan voor nut een bijzonder personage te bedenken! Situaties waarin spelers iets karakter-specifiek doen moet en niet alleen door hunzelf worden uitgespeelt maar ook door een GM worden voorbereidzodat spelers erop in kunnen springen.
"Stop! Jullie komen niet langs mij! Glupert heeft jullie snode plannen door!"
Ik denk dat heel veel mensen zich vergissen in wat er allemaal bij het DMen komt kijken. Zo wilde mijn vriend laatst een korte campaign maken en die in een avond spelen. Op een gegeven moment liep hij helemaal vast want hij wist het zelf niet meer Nou heeft hij nog nooit geDMt dus is dat te begrijpen, maar er komt veel meer bij kijken dan je zou denken!
Ik doe zelf over het algemeen zelf de setting bedenken, karakters kunnen spelers zelf maken, vrijwel geen limiet daarin (ik controleer ze wel altijd). Ik heb ook wel eens een monstercampaign gespeeld, we wilde eens wat anders dus gingen we dat proberen, was heel leuk, ookal was het van korte duur. Ook heb ik wel eens (was toen speler, geen DM) een dieven-campaign gespeeld. De naam zegt het al, iedereen was een dief, en de storyline was daar dus ook op gebaseerd.
Ik vind dat als mensen aangeven dat ze graag een keer zoiets willen dat helemaal geen probleem is. Ze moeten alleen wel de DM wat tijd geven dat voor te bereiden dan natuurlijk.
Vooral in het begin is de setting erg belangrijk, dus is het denk ik wel de plicht van de GM om die neer te zetten. Maar (en nu ga ik even een persoonlijk voorbeeld erbij halen), ons welbekende groepje avonturiers (Hecnos, Jenna, Arumin, Helena) viel ook een wereld binnen waar we nog in moesten groeien. Omdat we de characters zo lang speelden in dezelfde setting, kregen we uiteindelijk zelf ook ideeën. Deze zijn toen door onze GM ter harte genomen. Mijn character, Helena, had als backline dat zij haar moeder op heeft zien sterven aan de hand van een moordenaar van een moordenaarsgilde. Deze moordenaar was in haar kinderogen een fascinerend figuur, gracieus, dodelijk, spannend.... en hij was lid van een moordenaarsgilde! Sindsdien heeft Helena altijd een obsessie gehad met de dood. De kunst van het doden, het gevoel van ultieme macht als je doelwit sterft in je armen, dat jij die persoon's leven in je hand hebt. Helena wilde zich aansluiten bij dit gilde, en besloot dus om zich te mengen met een aantal groepen. De avonturiers kwamen uiteindelijk in contact met iemand van dit gilde.
Zo heeft Tijn heel mooi voor mij als speler een wereld neergezet en heb ik op mijn manier die wereld uitgebreid. Zo groei je als groep en heb je echt het gevoel dat je je thuis kan voelen in de campaign.
Ik maak zelf als DM/GM heel vaak een bepaalde fout. Die fout is dat ik TEVEEL wil bedenken en bijna de woorden in de monden van de characters leg. Ik bedenk iets op een bepaalde manier en als een ander daar zo niet over denkt ben ik diep van binnen een beetje gepikeerd.
Ik laat me meestal inspireren door games, animeseries, films... Maar altijd dingen waar karakters, vechtstijlen of "classes" een van de centrale thema's vormen.
Laatst bij de meeting hadden we een game in het thema Mass Effect. De spelers hebben erg genoten, ik ook. Maar goed, ik ken Mass Effect ondertussen wel aardig goed. De spelers niet zo. Omdat het een sessie was waar niemand een character voor kon maken, heb ik alle characters gemaakt. Daarmee had ik ook een beeld van hoe ze moesten zijn. De spelers deelden dit niet met mij, waar ik dan ineens op moest inspelen. Stom natuurlijk, om verwachtingspatronen te hebben op dat gebied! Uiteindelijk was alles heel leuk gegaan hoor. Ik heb heus geen klachten! Maar het bewijst dat je als GM niet teveel moet vastleggen. Een beetje macht verlenen aan je spelers is nodig!! Als GM heb je niet de taak om een verhaal uit te lezen waar spelers naar luisteren, maar moet je iedereen je laten helpen op hun eigen manier om het verhaal te schrijven.
De spelers vertolken in mijn visie de hoofdrol. Een belangrijk onderdeel is dus om hun in de wereld onder te dompelen, mee te sleuren en ook te laten beïnvloeden.
Het enige wat je doet is de wereld beschrijven en laten beleven. Goed, dan is het wel heel belangrijk dat jij de wereld ziet zitten.
Ik vind het wel mooi om de spelwereld serieus te nemen. Ik krijg altijd een beetje wrang gevoel als iemand zegt, ach mag ik nog een paar orcs meppen dan kan ik levelen.
Geen orcs zonder reden. Liever dan deze orcs als verkenners van een leger dat de hele het gehele rijk gaat overspoelen.